زمستان و بهار من رباعی ست

تمام افتخار من رباعی ست

دلم آبستن ست از عشق مادام...

ولی تنها ویار من رباعی ست.

من سخت به این جسم و تنم مشکوکم

این من نه منم,من به منم مشکوکم

حس میکنم انگار که قبلا" مردم...

بدجور خودم به بودنم مشکوکم.

سلام دوستان !

شرمنده که یه کم دیر آپ شدم راستش امتحاناتمون هی کنسل میشد دیگه...متاسفانه افتخار اینو نداشتم که برای ورودیه ی محرم شعر تو وبلاگم بذارم  اما دیگه انشاالله به روزم مثل همیشه...ممنون

از دست خودت کلافه ای ـ مثل خودم ـ

یک صورت بی قیافه ای ـ مثل خودم ـ

انگار که در رباعی زندگی ام

ای عشق تو هم اضافه ای ـ مثل خودم ـ