هر شب سر راه من بلا می افتد

هی لنگه ی یک کفش طلا می افتد

حالا که من از عشق بدم می آید...

هر شب به کفم" سیندرلا" می افتد.

غزل:

من با تو فهمیدم سوال عاشقی را

پرواز کردن با دو بال عاشقی را

تنها تو بخشیدی به من با چشم هایت

زیبایی حس زلال عاشقی را

قبل از تو در ذهنم فقط این آرزو بود ...

طی کردن مرز خیال عاشقی را

هر شب فقط پرواز می دادم به فردا

هی آرزوهای محال عاشقی را

تا اینکه تو با دست هایت آمدی و....

گفتی بگیر این سیب کال عاشقی را

گفتی که دستت را بگیرم تا که یکجا

در خود بفهمم حس وحال عاشقی را

شاید اگر. شاید ...اگر..شاید..نبودی

هرگز نمی دیدم وصال عاشقی را.

دين و دل و دين را به من مي بخشند

بين الحرمين را به من مي بخشند

با آمدن تو اي محرم انگار

عشق به حسين (ع) را به من مي بخشند.