خوش تیپ ترین مانکن روزی فردین

تو آخرشی.مدی. به روزی فردین

-این را به خدا آینه مان می گوید-

توتوتو خود "تام کروزی" فردین.

( آیینه که دروغ گفتن بلد نیست؟؟!!)

من با دلم آن روز تبانی کردم

از آه دل تو شادمانی کردم

حالا که تو رفته ای و تنها ماندم

فهمیده ام آن روز جوانی کردم.

با دیدن چشمان تو لبخند زدم

آغوش خودم را به تو پیوند زدم

چشم همه ی شهر به من زل زده بود...

من مثل همیشه باز هم گند زدم.

از چشم تو افتاده ام ونیست شدم

در دفتر کشته های تو لیست شدم

من قید زمانه را زدم تا اینکه

از درس و کلاس عاشقی بیست شدم.

گفتم به تو بانو که تو مهتاب منی

هر شب وسط معرکه ی خواب منی

با هرهر خنده ات نگاهم کردی...

گفتی که تو هم رفیق ناباب منی.

(آه)

این آخرین حرف از حرفهای سپید دلم است

که در میان واژه های سیاه شده در پشت عکست گنجاندمش.

آه از این " آه"

بعداز این چگونه با تو درد دل کنم؟؟!!!!

کاش به جای عکست خودت اینجا بودی

و این حرفها را روی صفحه ی دلت حک می کردم

و خودم را در دلت

نه در پشت عکست

می گنجاندم.

چشمان تو می خزد کجا می فهمم

بیخوابی شبهای تو را می فهمم

با اینکه به من نگفته ای اما من

عاشق شدنت را .به خدا می فهمم.

آن روز به چشمم کمکی زل زدو رفت

از چشم خودش تا دل من پل زدو رفت

عکس العملی نشان ندادم. او هم

با شوت نگاهش به دلم گل زدو رفت.

دریای دو چشمان تو را مد کردم

با سنگدلی عشق تو را رد کردم

من لایق این سرزنشم .میدانم

با قلب پر از مهر تو من بد کردم.

هي صحبت از آينده و احوالم كرد

با نامه ي عاشقانه او لالم كرد

آنقدر از احساس قشنگش هي گفت ....

تا اينكه به سبك خودش اغفالم كرد.